The Vision - pondered long -
So plausible becomes
That I esteem the fiction - real -
The Real - fictitious seems -
Emily Dickinson

Fragment uit Veel geluk:

Klarissa drukt haar neus tegen het koude keukenraam en staart het donker in. Ze heeft de linzen in de week gezet, en wil Jacob om hulp vragen bij het bereiden van de haan. Vanmiddag heeft ze het beest al geplukt. Het was een naar karwei, zo in haar eentje in het grote landhuis met de onthoofde haan voor haar op tafel. Zo kalm mogelijk trok ze de veren uit de zachte huid.        

In het donker glijden twee lichtpuntjes van een auto voort. Soms verdwijnen ze achter de zwarte vlekken van bomen of een heuvel en doemen dan weer op. De kou en het donker doen iets met je, denkt Klarissa. Eigenlijk past die kou niet bij de vrijheidsidealen waarvoor we naar de natuur zijn verhuisd. De lange donkere winters vertragen je verbeelding. Mensen zeggen: hoe zuidelijker je komt, hoe trager alles gaat; dat je uren op een bus kan staan wachten zonder je kwaad te maken. Dat zal wel, maar hier heerst een nog intensere vertraging. Geen fysieke vertraging – alles in Zweden is juist efficiënt geregeld – , maar het is een vertraging van het denken, van het associatievermogen en de verbeelding. De kou staat geen onverwachte gedachten toe, net zomin als hij onverwachte omwegen tijdens een wandeling toestaat. Altijd bestaat het gevaar dood te vriezen. De mensen hier volgen de bekende paden, de vertrouwde gedachten, uit angst voor de kou, het onbekende, de dood. 

Nu al een tweede druk van Veel geluk!

Veel geluk bestellen:
http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_ParametricSearch-Start

Over Veel geluk:

'Een mooi tijdsbeeld, waarin mensen hevig verlangen naar contact, maar in werkelijkheid als satellieten om elkaar heen blijven cirkelen. Met ironie en ingehouden woede ontgrendelt Jannah Loontjens de toegang tot de personages. Een wrange, ten slotte ontroerende coming-of-age roman.’
Désanne van Brederode